Skip to content

Afwachten maar weer

januari 8, 2012

Onlangs heb ik de machtigingen en overeenkomsten getekend die nodig zijn om de schuldhulpverlening in gang te zetten. In augustus 2011 heb ik voor het eerst contact opgenomen met de gemeente om de aanvraag voor schuldhulpverlening in te dienen. We zijn nu ruim vijf maanden verder. Ik hoop dat alles nog deze maand rond komt, zodat ik weet wat mijn besteedbaar budget zal zijn.

Zo’n vijf jaar heb ik nu moeten rondkomen van de zogenaamde “beslagvrije voet”. Voorwaar geen pretje. Omdat mijn “netto” inkomen, d.w.z. de beslagvrije voet plus het geld dat elke maand in beslag wordt genomen door de deurwaarder om de schuldeisers te betalen, “modaal” is, kom ik niet in aanmerking voor toeslagen en tegemoetkomingen. Ik heb dus geleerd dat een maand niet uit vier weken bestaat, maar uit 30 of 31 dagen. Die paar dagen extra maken met een normaal budget niet zoveel uit, maar met mijn budget kunnen ze een eeuwigheid duren. Dan, na die “extra” dagen, staat er weer wat geld op de bank en kan ik boodschappen doen.

Voor sparen, hoe weinig ook, is er in mijn budget geen ruimte. Dus wanneer de zorgverzekering op 6 januari de eigen bijdrage automatisch incasseert , in mijn geval € 79,-, terwijl ik nog € 90,- op de bank had staan om de rest van de maand van rond te komen, betekent dit dat ik slechts nog € 11,- op de bank heb staan om zeventien dagen van te eten. Dat vereist een hoge mate van creativiteit.  

Een gerecht dat hier vaak voorkomt op het menu is veldertjes. Een bakje spekreepjes van Euroshopper wordt gebakken in eigen vet. Zodra de spekreepjes lekker zijn doorgebakken, worden de uitgelekte veldertjes erbij gevoegd. Intussen snipper ik een ui. Vlak voor het opdienen wordt de gesnipperde ui door het gerecht geroerd, samen met een flinke theelepel mosterd. Klaar.

De spekreepjes en de ui zijn ook de belangrijkste ingrediënten van mijn aangepaste nasi goreng. Een dag van tevoren kook ik twee pakken rijst. De volgende dag bak ik de spekreepjes, snipper en bak ik de ui, snij ik een preitje ragfijn, bak ik een omelet (die ik in reepjes snijd), voeg ik twee eetlepels sambal toe, en heb ik een grote pan nasi waar ik zes dagen van kan eten.

Verse groente kan ik me niet of nauwelijks veroorloven, en fruit al helemaal niet. Yoghurt, melk, vruchtensap? Het zit er helaas niet in. Gebruik maken van openbaar vervoer, of welk vervoer dan ook? Vergeet het maar. Ik kan veel begrip opbrengen voor mensen die in dezelfde situatie zitten als ik, en er af en toe iets “zwart” bij verdienen. Als ik het kon, zou ik het ook doen. Uit lijfsbehoud, ter bescherming van mijn lichamelijke en geestelijke gezondheid. Iedereen die zegt dat de “beslagvrije voet” op termijn genoeg is om van te leven, lult uit z’n nek.

En het wordt alleen maar erger. Alles is dit jaar duurder geworden, terwijl mijn “beslagvrije voet” niet is verhoogd. De regering wil de “kiloknallers” uit het assortiment van de supermarkten halen. Dit betekent voor het deel van de bevolking dat zich “duurzamer” vlees kan veroorloven dat zij iets minder vaak biefstuk eten en iets vaker een karbonaadje, maar voor mensen met mijn budget betekent het dat we helemaal geen vlees meer kunnen eten. Bedankt, Groen Links, daar is echt over nagedacht.

“Ga dan naar de voedselbank!” zeggen sommigen. Dat zou ik waarschijnlijk wel doen, maar ook hier komt de economie van de armoede om de hoek kijken. De dichtstbijzijnde voedselbank bevindt zich in Oud-Beijerland, de volgende in Rotterdam. Het kost geld om daar te kunnen komen, en dat geld heb ik niet. Einde verhaal.

Douchen doe ik nog maar eens per drie dagen, of wanneer ik ergens naartoe ga, en na een plas wordt de w.c. niet doorgetrokken. De was en de afwas worden zo lang mogelijk uitgesteld. Mijn haar knip ik zelf.

Het is echt te hopen dat het budget wat de kredietbank mij toebedeelt hoger is dan het budget waar ik het de afgelopen vijf jaar mee heb moeten doen. Ik wacht het wel weer af…

One Comment leave one →
  1. januari 8, 2012 4:13 pm

    Tja dat zal niet mee vallen Jaap😦 Budget zal zo ong 40 euro per week zijn.
    Voordeel is dat als er iets stuk gaat, bv wasmachine dan krijg je van de schuldhulp een bijdrage om het te kopen

    Gewoon vaak een amerikaans feestje geven en zeggen dat iedereen vooral veel moet meenemen is ook nog een idee🙂

    Sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: