Skip to content

Jaap op de televisie

december 18, 2013

ednl1

Velen zullen zich hen herinneren: de strenge ambtenaressen der gemeente in hun lange lederen jassen (want op de Solex) die in afwezigheid van de man des huizes (want elders in het land te werk gesteld in de werkverschaffing) de kasten kwamen controleren. Twee theedoeken was voldoende; drie of meer was overbodige luxe. Deze maatstaf gold ook voor kleding, etc.
De gemeente verstrekte een uitkering aan “minvermogenden en hulpbehoevenden”, maar onder strenge – vaak arbitraire – voorwaarden. Het woord “uitkeringsgerechtigden” bestond nog niet – de steuntrekkers hadden weinig rechten en veel plichten.

Als het ligt aan gemeenten zoals Aalten keert deze situatie terug. Dergelijke gemeenten vinden bijvoorbeeld dat steuntrekkers, mensen in de schuldhulpverlening en andere kneuzen niet zouden mogen roken. De gemeente Aalten haastte zich om te verduidelijken dat men zich realiseert dat men zo’n rookverbod niet kan afdwingen, en dat men het derhalve, beperkt door de huidige wetgeving, zou laten bij een “dwingend advies”.

ednl2

Zoals wel vaker het geval is bij gemeentebestuurders wier IQ de 80 niet overstijgt, kan de gemeente Aalten geen duidelijke argumenten voor haar standpunt produceren, waardoor het onduidelijk blijft wat nu exact de motivatie is om zich dermate te profileren met haar bezwaren tegen het roken door uitkeringsafhankelijken. Hebben de bezwaren te maken met de gezondheid van deze mensen? Of is het zo dat men roken  als een luxe beschouwt en dat de uitkering daar niet voor bedoeld is?

Natuurlijk, het is waar: roken is slecht voor de gezondheid. Maar aan alcohol en cola drinken, rood vlees eten, kroketten en bitterballen eten, plofkip eten, kiloknallers eten, schijnen ook bezwaren te kleven, en daar horen wij de gemeente Aalten niet over. Geheel in de traditie van hun voorgangers uit de tijd van de werkverschaffing blijven deze gemeentebestuurders arbitrair. En laten zij duidelijk blijken dat de wetgeving hen beperkt in de uitvoering van hun taken, althans hun opvatting daarvan.

ednl3

Naar aanleiding van deze kwestie werd ik op 17 december 2013 benaderd door de redactie van RTL’s Editie NL. Men had mijn blog “Jaap in de schuldhulpverlening” gelezen en kon daaruit opmaken dat ik rook. Diezelfde middag vonden de opnamen voor een interview plaats, en een samenvatting daarvan werd ’s avonds uitgezonden.
Omdat mijn opvattingen in die samenvatting slechts beperkt aan de orde kwamen, wil ik ze in deze blog verduidelijken.

Ik rook sinds mijn dertiende. Wat begon als een gewoonte om erbij te horen, werd al snel een verslaving. Daarnaast heeft roken voor mij altijd een functie gehad. Meerdere functies zelfs. In de eerste plaats is het een genotsmiddel. Ik geniet van mijn zwaar sjekkie, vooral na het eten en onder het genot van een glas bier of wijn. Daarnaast is het een middel om me te kunnen concentreren tijdens het schrijven. Last but not least is het voor mij een uitstekend middel in het kader van stressmanagement.

In de schuldhulpverlening, en vooral tijdens de weg er naartoe, zijn er voortdurend stress-situaties. Je kunt je rekeningen niet meer betalen, de deurwaarders lopen je deur plat ondanks het feit dat de schuldhulpverlening de zaak in behandeling heeft, en de lezers van mijn blog weten dat er zelfs een arrestatiebevel werd uitgevaardigd vanwege een ontbrekende APK-keuring van een auto die al twee jaar eerder in Frankrijk werd gesloopt. Stress zat dus, en mijn peukje hielp mij er doorheen.

Ik ben regelmatig gestopt met roken. In relatief stressvrije periodes lukte dat heel aardig, maar onder ernstige druk bezweek ik telkens weer. Ik was twaalf jaar werkzaam als manager in de verslavingszorg, dus ik ken de mechanismen  van verslavingen. Desalniettemin heb ik mijn balans daarin gevonden. Nota bene: nergens wordt zoveel gerookt als in de zorg.

Omdat ik in de schuldhulpverlening zit moet ik voortdurend keuzes maken. Het zijn afwegingen tussen dagelijks verse groenten en fruit kopen of de verwarming op een aangename temperatuur zetten. Tussen een reisje maken naar familie en vrienden of per dag een biertje en een glas wijn drinken. Tussen een verjaardagskadootje kopen voor iemand of voer voor de hond. Tussen roken of op vakantie gaan.

In de schuldhulpverlening moet je voortdurend kiezen tussen het één en het ander. Afhankelijk van hoe vol of luxe je leven voorheen was, wordt een aantal behoeften niet bevredigd. Daar kun je aan wennen, zolang kleine behoeften nog wel enigszins bevredigd kunnen worden. Roken is een van de weinige vormen van behoeftenbevrediging die ik nog heb. Alhoewel gemeenten zoals die van Aalten mij dat zouden willen ontnemen, biedt de wetgeving mij (voorlopig nog) de mogelijkheid om die keuze zelf te maken, om zelf te kiezen hoe ik met mijn budget om ga. En daar zal ik mij sterk voor blijven maken.

De bevoogding en betutteling van gemeenten zoals die van Aalten zijn beschamend, achterlijk, en niet van deze tijd. Mocht de achterliggende gedachte zijn dat een ongezonde leefstijl leidt tot hoge kosten voor de gemeenschap, dan wil ik deze gemeenten wijzen op de ingezetenen die driemaal per jaar op vakantie gaan naar een warm land, zich daar bruin laten bakken, en vervolgens na een lang ziekbed (en hoge kosten voor de gemeenschap) aan huidkanker sterven.
En nu is het wachten op een “dwingend advies” van de gemeente Aalten om van dergelijke vakanties af te zien.

Jaap van der Wijk

2 reacties leave one →
  1. december 18, 2013 6:56 pm

    Ben blij dat je nog niets hebt gehoord over het bezit van een LAPTOP, die gerepareerd is.
    Je weet het mooi te verwoorden en het is te hopen dat er geen navolgers komen van dit idee van een gemeente zoals Aalten, want dit soort ballonnetjes hoort niet eens te worden opgeblazen, want dat voorkomt dat je ze na het oplaten weer moet doorprikken…
    Houd je veilig🙂

    • december 18, 2013 7:04 pm

      Ja, zo iemand met een laptop die de gemeente van repliek kan dienen is uiteraard ook een doorn in het oog. Dus zal een gemeente als Aalten het gebruik van computers eveneens “dwingend ontraden”, en daarmee zijn we weer een stukje verder op weg naar 1938.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: